8 maart 2010
Danny Bulens in 2010 Polardistans
Vandaag 8 maart start Danny in de 2010 Polaristans in Särna, Zweden.


Voor de 4de keer al zal hij trachten deze lange afstandswedstrijd tot een goed einde te brengen. 300 km Prachtige trails door mooie bossen en over kale bergketens. Dat is wat Danny te wachten staat. De wedstrijd is enkel open voor raszuivere sledehonden (Alaskan malamute, Greenland dogs, Samoyed en Siberian husky).
Danny start in de open klasse, daar hij loopt met een mixed team van Siberian huskys en Alaskan malamutes.

Danny tijdens polardistans 2009

Meer info op polardistans.com en de polar distans blog.
Danny's website : Snowfoots.telenet.be

6 maart 2010
2010 Iditarod start vandaag !
Met nummer 66 start Sam Deltour voor de 2de maal in 'The Last Great Race'.
De Iditarod Trail Sled Dog Race is een jaarlijks terugkeerde sledehondenrace in Alaska
die bekend staat als "The last great race".
De race start op de eerste zaterdag van maart en gaat van Anchorage naar Nome over een afstand van ruim 1150 mijl (1700 km).
In 2008 verschenen voor het eerst 2 Belgische teams aan de start van de Iditarod. Dries Jacobs en Sam Deltour namen toen deel met honden uit de kennel van Mitch Seavey. Sam finishte toen met al zijn honden na 12 dagen.
Dit jaar wil hij het opnieuw proberen en staat de race in het teken van MS.
Sam wil deze wedstrijd namelijk opdragen voor alle mensen met Multiple Sclerose.
In samenwerking met MS-Liga Vlaanderen racet sam voor MS.
meer info op Race4ms.be

4 maart 2010
De Torch River Run
Christopher Lake Canada
Gisteren zijn Marc Driessen en Bart De Marie gestart in de TORCH RIVER RUN


320 km door de wildernis, van Christopher lake naar Tobin Lake zullen mushers en hun honden de uitdaging aangaan met moeder natuur. Dag en nacht zal er gelopen worden om de trip zo snel mogelijk af te leggen.



Marc had de 4de startpositie en is momenteel al opgeschoven naar de 3de plaats.
De wedstrijd kan je volgen via de TORCH RIVER RUN BLOG.

1 maart 2010
Gouden medaille voor Guy Marinus op WK 2010
Afgelopen weekend (26-29 feb) was er het WK van de WSA te Oberwiesenthal.
Guy Marinius behaalde de eerste plaats in zijn cat. D2-2.

Resultaten Team Belgium :

Class	Name	Country	TIME1	TIME2	TIME3	TotalTIME	Place
D2-2	Marinius Guy	BEL	02:31:01	02:04:12	02:21:14	06:56:27	1
B1	Pollenus Thorsten	BEL	00:29:04	00:28:42	00:28:52	01:26:38	16
B1	Janssen Patrick	BEL	00:41:51	00:40:57	00:44:43	02:07:31	5
C1	Pollenus Thorsten	BEL	00:24:43	00:21:27	00:22:44	01:08:54	20
C1	Steensels Kevin	BEL	00:26:37	00:23:32	00:25:19	01:15:28	33
D1	De Pauw Rudiger	BEL	00:14:53	00:13:27	00:15:32	00:43:52	27
D2	Brackmans Harry	BEL	00:13:32	00:14:32	00:14:08	00:42:12	10
D1	Dierickx Hanne	BEL	00:13:38	00:12:41	DNS	/	/

Volledige Resultaten klik hier

18 februari 2010

De drie Belgen hebben het gehaald ! Proficiat !

Sam's resultaten : ( 11de plaats )

Total Trail Speed:	10.3/kph
Total Trail Time:	6d 11h 8m
Total Time in Checkpoints:	4d 2h 46m
Total Official Elapsed Time:	10d 12h 54m

Dries resultaten : ( 12de plaats)

Total Trail Speed:	10.3/kph
Total Trail Time:	6d 11h 32m
Total Time in Checkpoints:	4d 4h 18m
Total Official Elapsed Time:	10d 15h 44m

Bart's resultaten : (17de plaats)

Total Trail Speed:	9.0/kph
Total Trail Time:	7d 7h 37m
Total Time in Checkpoints:	4d 16h 58m
Total Official Elapsed Time:	12d 0h 5m

17 februari 2010
Sam aangekomen in Whitehorse !

Sam Deltour als eerste belg over de finish in de 2010 Yukon Quest. Sam heeft de 1609 km afgelegd in 10 dagen 12uur en 54 minuten. Proficiat Sam !
Sam behaalt hiermee een mooie 11de plaats.
Op Sam's blog kan je zijn avonturen volgen.

Dries zal iets later vandaag als 12de de finish halen en Bart is op weg naar het laatste checkpoint (Braeburn).
Het ziet er dus naar uit dat ze alle drie de meet zullen halen. Een schitterende prestatie!!

Hans Gatt kwam maandag als eerste over de finish in een nieuwe record tijd van 9 dagen en 26 min. Hans verpulverde hiermee het 2009 record van Sebastian Schneulle met maar liefts 23 uur !

Wegens milde weersomstandigheden en goede trails was deze editie een bijzonder snelle uit de geschiedenis van de Quest. Men verwacht dat dit record dan ook nog lang zal standhouden. Lance Mackey werd 2de en Hugh Neff 3de.

10 februari 2010
Volg de 3 belgen in de 2010 Yukon Quest


Bart's rangschikking
Sam's rangschikking
Dries's rangschikking
Algemene rangschikking
Live gps tracking

08 februari 2010
Tom Waes in Femundlopet 400


Een bekende naam op de deelnemerslijst van de Femundlopet 400 dit jaar.
Met nummer 164 staat er één belg op de lijst. Niemand minder dan Tom Waes !
Een van de opdrachten voor Tom Waes voor het tweede seizoen van Tomtesterom is het leren mushen en ook een 400 km lange afstands wedstrijd (Femundlopet 400) proberen uit te lopen. Tom heeft voor de aanvang van de wedstrijd welgeteld 2 weken training gevolgd in Noorwegen. Daarna heeft hij er een team van 8 honden geleend en verscheen hij op vrijdag 5 februari aan de start in Røros.
Zijn kansen om de wedstrijd tot een goed einde te brengen werden niet erg hoog ingeschat, maar tot ieders verbazing heeft hij de eindmeet gehaald. Uiteindelijk kwam hij als 50ste deelnemer over de meet en is de opdacht dus geslaagd.
Niet mis als je weet dat er 24 mushers opgegeven hebben en er nog 3 na hem onderweg zijn.
klik hier voor de resultaten van de F400. Meer info op Femundlopet.no.

01 februari 2010
6.02-07.02.2010 Internationale sledehondewedstrijd in Rodt/St.Vith.

Komend weekend gaat al voor de 23ste maal de internationale sledehondenwedstrijd door in Rodt/St.Vith.


12 categorieën zijn voorzien, van enkel-joggen tot het royale 12-honden team, met Siberische Husky, de Alaskan Malamute en de Samojeed.
Op beide dagen vanaf 10:00 tot 15:00 uur elke 2 minuten een team.
Omdat er nu voldoende sneeuw ligt zal de wedstrijd met de slee gereden worden en meetellen voor het belgisch kampioenschap sneew.
Toeschouwers met honden worden verzocht deze honden aan de riem te houden en weg te blijven van het parcours.
Plaats: Rodt - Tomberg
vanaf de afrit van de autosnelweg St.Vith Nord (afrit 14),
met wegwijzers aangeduid vanaf Vielsam en St.Vith
Info: + 32(0)498/36.21.33 (F + NL)
Skihütte/ Rodt 89A
B-4780 St.Vith

22 januari 2010
Belgische mushers in buitenlandse wedstrijden

Het mushing seizoen draait op volle toeren en heel wat belgen doen mee aan grote internationale wedstrijden, een overzichtje van wie waar gaat deelnemen:

Yukon Quest ( start 6 februari ) Bart De Marie, Sam Deltour, Dries Jacobs
WSA WC Oberwiesenthal : ( start 26 februari) Livina Devillers, Denis Deluycker,
Guy Marinus, Thorsten Pollenus, Gery Pollenus, Jean-Pierre Van Den Broeck, Alex Couwenberg, Danny Flere, Patrick Jansen, Harry Braeckmans, Rudiger De Pauw,
=> (team belgium)
Torch River Run ( start 2 maart 2010 ) Marc Driessen en Bart De Marie
Iditarod ( start 6 maart 2010 ) Sam Deltour
Polardistans ( start 8 maart ) Danny Bulens
Finnmarksløpet (start 13 maart ) Edmond Schoemacher
Beaver trap trail (start 25 maart ) Danny Bulens

Yukon Quest
het WSA WC te Oberwiesenthal
Torch River Run
Iditarod Trail Sleddog Race
Polardistans
Finnmarkslopet

20 januari 2010
Emil Inauen is de winnaar van La Grande Odyssée 2010


Radek Havrda is 2de Jiri Vondrak is 3de en Petter Karlsson werd 4de
Barbara Inauen (vrouw van) werd mooi 10de.
Voor de volledige resultaten klik hier.
Voor foto's >> Helmut Dietz photostream.

9 januari 2010
La Grande Odyssée 2010 is begonnen !



De Wedstijd La Grande Odyssée Savoie Mont Blanc is bezig !!
De Race is live online te volgen via Live race.
Het wordt beslist een spannende editie. Enkele kanshebbers dit jaar zijn regerend kampioen Radek Havrdra, Robert Sorlie die vorig jaar 2de werd.
Maar ook Emil Inauen en Petter Karlsson zullen voluit voor de overwinning gaan.
http://www.grandeodyssee.com

7 januari 2010
Copper Basin 300 (start 9 januari 10:00 am)


Zaterdag 9 februari verschijnt Sam Deltour aan de start van de Copper Basin 300.
De Copper Basin is een sledehondenwedstrijd van 300 mijl in Alaska, ook wel de 300 zwaartse mijl in Alaska genoemd. Een van de meest prestigieuze mid distance races in Alaska. Het is een 300 mijl lang avanontuur in de meest extreme omstandigheden.
Temperaturen die zakken tot 50°C onder nul zijn geen uitzonderingen. Vele topmushers beschouwen deze wedstrijd dan ook als een ideale voorbereiding op de Iditarod trail sleddog race. Klik hier voor de Copper Basin 300 Mushers ( 43 in totaal)
Een zeer interessante race om te volgen dus...
Sam's avonturen kan je volgen op Samdeltour.com.

4 januari 2010
Nikolai
Afgelopen zaterdag is Nikolai ons team komen versterken.
Nikolai loopt de rest van de winter mee met zijn broertjes Nome en Willow.
Nikolai is een bijzonder lieve hond die heel erg op mensen gesteld is. Omdat hij nog wat moest wennen kreeg hij meteen wat extra aandacht en een lange wandeling in de sneeuw viel wel in de smaak...

3 januari 2010
WSA World Championchip 2010 Oberwiesenthall, 26-28 februari


Een aantal Belgishe mushers hebben zich al opgegeven voor het wk 2010 te Oberwiesenthal in Duitsland: Mushers:, Livina Devillers C1, Denis Deluycker C2,
Guy Marinus D2/2, Thorsten Pollenus B1, Jean-Pierre Van Den Broeck C2,
Alex Couwenberg C2, Danny Flere C1, Patrick Jansen B2, Harry Braeckmans D2
(nog te bevestigen: Tim Bosseloo, Gery Pollenus, Rudiger De Pauw)
Team belgium kan je volgen via de site : teambelgium.wordpress.com
Als er nog kandidaten zijn, gelieve te wenden tot Rudiger (inuit@skynet.be)
Link naar de site van het WC 2010 is schlittenhundeweltmeisterschaft.de

8 december 2009
Pampa Sleddog Race
HELCHTEREN - Afgelopen weekend vond de jaarlijkse sledehondenwedstrijd plaats op het militaire domein in Helchteren. Met meer dan 120 deelnemers zou het een veelbelovende race worden.
De tourteams konden kiezen uit trails van 17km, 19km, 21km of 24km en mochten als eerste starten, Nome en Willow mochten weer mee lopen in Edmond's team, en ik kon mee op de quad.
foto van LucV.be
Vanwege de grote hoeveelheid regen van de laatste dagen lagen de trails er zwaar bij.
Maar dat was geen probleem voor deze Alaskan Huskies. 24 km over de prachtige trails van de pampa stonden op het programma. Op goed 1,5h waren we terug aan de stake-out om de modder uit de ogen van deze geweldige K9-atleten te vegen.
Daarna kregen ze een welverdiende snack.



's Namiddags sloeg echter het noodlot toe! Met loeiende sirenes kwam plots een ambulance en een wagen van het medisch urgentie team het terrein opgereden.
Even later bleek dat musher Martie Van Den Broek bezweken was op goed 800 m voor de finish. Fotografen en mushers hadden nog geprobeerd om eerste hulp te bieden, maar het kon helaas niet baten. Het nieuws sloeg in als een bom en de verslagenheid was groot. De wedstrijd werd stil gelegd en op zondag werd er gelopen zonder tijdsregistratie. Een goede beslissing van de organistatie.

Op 5 december 2009 is op de trail van de pampa sleddog race overleden
Martie van den Broek
Marion en familie heel veel sterkte
bij het verwerken van dit grote verlies

Met 132 teams uit Nederland, België, Duitsland, Oostenrijk, Frankrijk, Slovenië
Denemarken en Italië was het een goed bezet EK. Omdat ook WSA mushers mochten deelnemen was het het grootste EK in de cart race geschiedenis van de FISTC.
De Belgen deden het goed met 2 gouden medailles, Harry Braeckmans in de D2 en Bart Smets in Pulka. Een mooie derde plaats voor Dennis Delucker in de C2 en Nadine Notele in de Scooter (1dog). Gerry Pollenus A, Luud Ubaghs B2, en Livina Devillers C1 behaalden een mooie 4de plaats.
Rudiger De Pauw was 5de in de Bike 1 dog klasse.
Jean-Pierre Van Den Broeck 7de in de C2 en Alex Couwenberg 8ste in de C2.
Eddy Martens was 10de in de Scooter 2 dogs en Jean- Marie Pignon behaalde een 11de plaats in de Scooter 2 dogs.
De volledige uitslagen vind je hier.

 

9 november 2009
Pampa Trainingsweekend weer succes !

Afgelopen weekend weerklonk het gezang van honderden sledehonden op het militair domein in Helchteren voor het jaarlijkse trainingscamp.
Heel wat mushers uit binnen en buitenland waren opnieuw afgezakt naar de mooie pampa trails. Op enkele uitzonderingen na die kozen voor de wedstrijd in Borken.

Pampa trainingsweekend was een mooie gelegenheid om Nome en Willow
eens mee te laten lopen in het team van Edmond. Bekijk hier het kort filmpje van de
aankomst van het Lowlandsteam op pampa training (12km) zondag morgen:



nog een filmpje van de start van Danny en Myriam's Snowfoots team:
( mixed team van Siberian Huskies en Alaskan Malamutes)

3 november 2009
Mbel mushers presteerden top op de Kempentrail
Bericht van Markus:
Afgelopen weekend was er de jaarlijkse Kivo Kempentrail in de Knegselse bossen.
De Mbel mushers behaalden mooie resultaten!
Op een uiterst snelle trail werden maar liefst 5 van de 10 reeksen gewonnen door mushers van onze federatie:

> Scooter 1: Karel Geraets
> Scooter 2: Markus Wehner
> C2: Alex Couwenberg
> B1: Franky Veyt
> A1: Gery Pollenus
Bovendien liepen de honden van Markus, Gery en Franky de drie snelste
tijden in het algemeen klassement. Beter kan (bijna) niet!
gr
Markus
Voor de volledige uitslagen klik hier.

De uitslagen van de wedstrijd van Westerlo zijn ook online, klik hier.

26 oktober 2009
Een dag in het leven van een musher...

09.30h ‘s avonds. Het is hier enkele graden onder nul en de maan komt na dagen grijs weer weer tevoorschijn. De waslijst taken zijn weer afgewerkt. Ik merk meer en meer de waarde van een handler. Ik kan nu meer kwaliteit in al mijn taken steken dan voorheen.

De ochtend begon zoals anders, om 7 uur sta ik op, neem ik de laptop en bekijk ik even vlug alle emails, het Nieuwsblad online en het weerbericht hier in Christopher Lake. Dan verlaat ik mijn chaletje om samen met Marc te ontbijten en de dag te plannen.

Ik had een iets drukker schema waardoor ik deze keer Marc alleen met het Quest team heb laten lopen. 18 honden in 1 keer. Ik liet ze vandaag maar 16Km lopen. Zo probeer ik het moraal van het team wat op te peppen want de laatste weken ploeteren in tientalle centimeters modder is een beetje aan het doorwegen nu. Ook hun huisje en hun grond is modderig en niet alleen ik maar ook de atleten kijken uit naar de permanente vorst zodoende alles mooi droog wordt.

Vooralleer ik Marc alleen op pad stuurde met het team begon hij aan de ochtend taken. Dat wil zeggen alle 47 honden eten geven, water geven en poep opkuisen. Ondertussen was ik bezig met andere klusjes zoals de gangline uitbreiden van 16 naar 18 honden, necklines maken uit tukgetrokken tuglines (koord besparen... budget, budget budget!!), remolie toevoegen aan de quad, etc. Daarna even terug vlug binnen om de honden de tijd te geven hun eten te laten zakken, een kopje kofie binnenspelen, paar zakelijke telefoontjes enzovoorts en dan Marc meehelpen het team klaar te maken.

Eens Marc vertrokken was begon ik verder met andere taken. Isolatie folie voor de ramen steken, ramen wassen en chaletje wat opkuisen (ook dat moet gebeuren). Halverwege het opkuisen kwam Marc dan terug en hielp ik mee het team weer weg te zetten. Dan naar binnen om het middageten binnen te spelen.

Niet veel later weer verder het huisje opkuisen om daarna brandhout te gaan zagen en te klieven. Ik wist nog een paar bomen liggen die ik deze zomer had omgezaagd maar nog niet had binnengehaald voor brandhout. Marc zorgde dan voor het avondritueel bij de honden. Dat wil zeggen wederom eten geven, water geven en poep opkuisen.

Normaal help ik Marc mee met al die taken maar vandaag was het gewoon te druk om dit ook nog te doen.

Het is dan 6 uur, tijd voor avond eten met daarna een planning sessie om het race plan voor de Yukon Quest op te stellen, waar te rusten etc. Mappen boven halen, topografishe kaarten, plaatsen waar cabins staan, checkpunten enzovoorts. Dit tot 9 uur. Dan geef ik op voor vandaag en keer ik terug naar mijn huisje om er een lekker warm vuurtje aan te steken....

Het is nu bijna 10 uur ‘s avonds. De dag zit er op. Morgen gaan we 40Km trainen. De camera staat al klaar om deze keer fotos te nemen. Dus het volgend verslagje zeker met fotos!!

Vele groetjes vanuit Saskatchewan Canada

21 oktober 2009
Verslag oktober 2010 'Expedition Yukon Quest 2010'

En we zijn op weg....

Het is nu net na 9 uur in de avond. Mijn warm houtstoofje brandt want het is buiten maar enkele graden boven nul. Voor velen zou dit te koud zijn maar voor ons veel te warm!
Ik probeer door de drukke agenda toch nog even tijd vrij te maken voor de belgen die zijn achtergebleven om ook jullie op de hoogte te houden over onze deelname aan de Quest.

Marc Driessen is ondertussen onze kennel komen versterken en een aanwinst voor ons team is hij zeker en vast! Hij kent al reeds de algemene omgang met sledehoden, harnassen aandoen enzovoorts. Het enige waar hij moet aan wennen is dat de honden hier aan de ketting hangen en dat het er geen 10 of 20, maar bijna 50 viervoeters zijn.

Marc kwam aan wanneer er hier zo’n 10-15 cm sneeuw lag, nu is het hier weer boven nul en ploeteren we letterlijk door de modder heen en hopen we op permanente vorst om ons uit deze smurrie te verlossen.
19 honden zijn er geselecteerd uit onze kennel om aan de Yukon Quest deel te nemen. Enkel de 14 beste zullen aan de start verschijnen. In schril contrast staat bijvoorbeeld een Martin Buser die er 60 traint om zijn Iditarod team te vervoegen van 16 huskies. Meer keuze en dus meer kans om dat ene perfecte team te creeren.
Maar we zijn goed op weg. We zijn nu al meer dan 550Km ver in ons training programma en lopen nu afstanden van 30 Km. De honden staan al klaar om dit op te drijven naar 40Km. In December zullen ze dan zo dagelijks 100Km training runs afwerken of meer met kampeer trips. De wijze raad, train zoals je aan een wedstrijd deel neemt en neem deel aan een wedstrijd zoals je traint. We hopen dus tegen de Quest zo’n 4000Km aan training achter de rug te hebben.
0m deze afstanden te kunnen halen hopen we nu op koud weer zodoende al het water bevriest want vele trainingswegen liggen er dit jaar weer nat bij en op vele plekken kunnen we gewoon niet eens door omdat het er te diep en te modderig is.
We steken nu zelfs een weg over waar water over loopt waar onze honden als konijnen door moeten zwemmen/springen. Wat vorig jaar enkel tot de enkels kwam staat nu tot voorbij kniehoogte. Oorzaak is een bever familie die hun dam hebben opgebouwd. In Belgie misschien een beschermt fenomeen, hier echter een echte plaag.
Ook mag Marc zijn eerste uurtjes als Canadian Musher neerschrijven. Ik laat Marc nu regelmatig het stuur overnemen zodoende hij de honden en de trails beter leert kennen. Vaak hoor ik nog wel eens “is het hier naar rechts?” aarzelend, maar moet toegeven, na slechts anderhalve week hier te zijn, toch al veel bijgeleerd!
Voor de rest geniet Marc hier van al het groot wild dat hier vrolijk rondhuppeld zoals een grote hertenbok die op een meter voor het team tot stilstand kwam en rechtsomkeer maakte. Of de zilvervos die we zagen in het veld onlangs. Hij vond het blijkbaar niet de moeite om weg te rennen en bleef netjes staan. Jammer dat we geen camera bij ons hadden.

Voor de Yukon Quest zelf zijn we nog steeds in volle voorbereiding. De organisatie begint nu stilaan meer informatie en details vrij te geven die ik nu onder de loop neem alvorens een definitief raceplan samen te stellen. Ook zijn onze gesponsorde speciale slaapzakken aangekomen die tot -34C kunnen. Nu, het kan in de Quest wel even kouder worden (tot -60C) maar je kruipt dan ook met je kleren in je slaapzak. Dus alles even opgeteld kunnen we dat weertje best wel aan.

Nu is het al reeds een half uurtje later, snel mijn bed in voor een volgende dag werk en zeker zijn dat ik genoeg slaap heb alvorens Marc op mij staat te wachten voor het ontbijt. Ja ja, Marc doet het hier goed, hij houdt zijn musher in het gareel! En maar goed ook, want we doen er hier alles aan om de eindmeet te halen... Finish the Yukon Quest International Sled Dog Race!
Groetjes
Bart
Bart De Marie
Akela's Den Sled Dog Supplies & Racing Kennel - Technical Support
www.sleddogsupplies.ca

10 oktober 2009
Mush 4 MS
Sam Deltour ingeschreven voor de 2010 Yukon Quest en Iditarod.
Met nummer 19 (Sam) en nummer 16 (Bart) staan er nu dus 2 Belgen aan de start van de 2010 Yukon Quest.
Sam die samen met Dries al geschiedenis schreef in de 2008 Iditarod, breit een vervolg aan zijn succesverhaal. Maar ditmaal in het teken van MS (multiple sclerose).
Sam's mama heeft MS en daarom wil Sam zijn wedstrijden in het verre Noorden opdragen aan alle mensen met MS. Alle info over Sam's doel en avonturen vind je op
www.samdeltour.be

24 september 2009
Info sledehondenwedstrijd Westerlo
Bericht van Nico:
De sledehondenwedstrijd te Westerlo staat weer op z'n pootjes!
Deze gaat door op 17 en 18 oktober, meer info klik hier.

18 september 2009
Online inschrijvingen voor Kempentrail en Grolloo reeds mogelijk.
Bericht van Markus:
Voor twee wedstrijden in Nederland kunnen jullie nu al online inschrijven:
1.) voor de Kempentrail (Knegsel) op de website van de SSC-NL
2.) voor het FISTC EK (Grolloo) via de website van Mushing Holland
Zie de Kalender voor de juiste datums.

8 september 2009
Akela's Den Officieel lngeschreven en gekwalificeerd voor Yukon Quest
Met nummer 16 zal Bart de Marie op zaterdag 6 feb 2010 de eerste Belg ooit zijn die in Fairbanks Alaska verschijnt aan de start van de Yukon Quest!
Marc gaat komende winter Akela's Den een handje helpen en is tevens handler tijdens de Yukon Quest.
Via mushing.be kan je hier later nog meer over lezen, vandaar dat we de site in een Quest jasje gestoken hebben.

29 augustus 2009
Summertime Puppy time!


Riga (geboren op 17.06.2009) is de laatste nieuwe aanwinst. Riga is een halfzus van Nome en Willow. Ze hebben dezelfde moeder (Skogen's Ruby). (Ruby heeft 2x de Iditarod (05/07), 1 x Finnmarksløpet (FL-1000) (06), 4 x Femundløpet (F-600) en 1 x AmundsenRace (09) gelopen). Edmond's geweldige Takk (oorspronkelijk van Roger Dahl) is de vader.
Riga heeft nog 4 broertjes en 4 zusjes in de lowlandstrail kennel.

11 maart 2009
Yukon Quest 200 mile Qualfier is binnen!
door dart De Marie

Fort St. James, British Columbia, Canada; De Caledonia Classics.


Mijn laatste kwalificatie wedstrijd. Een 200 mile race (320 Km).
Een 160 Km loop die twee maal moest gelopen worden; 90Km aan bergen en 80Km over een groot meer.
Het weer leek uitstekend. Dag temperaturen rond -5°C en nacht temperaturen om en bij de -10°C/-15°C. Wat wel voor de verrassing had gezorgd was hevige sneeuwval en hevinge rukwinden, die van deze ‘eenvoudinge’ kwalificatie wedstrijd plots een uitdaging werd vergelijkbaar met de Yukon Quest.

Vrijdag, 6 Maart 2009 om 8 uur in de ochtend was het zover. 10 teams stonden klaar om deze 320Km lange race af te werken. Het was een massa start op het grote meer bij Fort St. James. Alles verliep vlotjes en kon me vrij goed plaatsen en niet veel later liep ik in een comfortabele 4de plaats, mijn broer volgde me dan met het tweede team in 5de positie. Het was ongeveer 16Km tot we grond onder onze voeten mochten voelen in plaats van ijs. Meteen een stevige klim om van 650meter hoogte naar 1300 meter hoogte te gaan in slechts enkele Km. Een voor een kregen de teams voor mij last met de stevige klimmen en niet veel later schoof ik zodoende op tot de 3de plaats. Pas in de tweede grote klim kon ik ook nummer twee inhalen en me zo nestelen in de tweede positie. Na 90Km van klimmen en dalen begon het platte werk van ongeveer 80Km. Een groot meer dat ons terug zou brengen tot ‘Camp Morice’, 100 mile checkpoint van de race. Ik zag niemand voor mij noch achter mij. Het stelde me gerust dat ik niemand achter me zag, maar toch was er iets in mij bezorgd dat ik de koploper niet voor me zag. Want in daglicht kon ik al snel tientallen Km voor me uitzien. Het probleem is dan dat personen zo klein worden in die afstanden dat ze nog met moeite zienbaar zijn.

Ik besloot ook een 160Km run in een trek te doen met slechts om het uur een stop en om de twee uur daarbij een snack voor de honden. Afstanden die in een Yukon Quest of Iditarod dagelijkse kost zijn. 
Hoedanook, 8 uur en 57 minuten later kwam ik aan in Camp Morice. Daar lag me een 6 uur verplichte rust te wachten.  Moe maar tevreden zag ik dat ik slechts 14 minuten achter liep op de eerste.  Zijn team is sneller daar hij vooral aan stage racing doet. Maar wat vaak ook blijkt is dat zulke ‘snelle’ teams hun vaak opbranden in de langere runs. Het had dus geen zin me druk te maken en kalm te blijven. De mentale zet kwam nu aan de beurd en het moment om wat zand in ieders ogen te strooien. Ik vertelde dat ik naar alle waarschijnlijkheid 8 uur ipv de verplichte  6 uur ging rusten en dat mijn honden moe waren, dat ze de rust konden gebruiken. 
Maar in mijn achterhoofd wist ik wat ze aankonden. Ik liep in de Canadian Challenge 190Km runs met korte rustpauzes van enkele uren alvorens een grotere 6 tot 8 uren rust in te lassen. Met andere woorden, mijn honden hadden niet veel rust nodig. Zodoende stonden ze na 4 uur al weer op hun poten, afvragend waar hun musher bleef. Toen ik aankwam kreeg ik van hen een blik zo van ‘hey, we zijn er klaar voor, ik hoop jij ook!’ 

Na 3 uur rusten was ik ook bij mijn leiders gaan liggen om wat te slapen. De indruk geven dat ik niet echt van plan was competitief een plaatsje op te schuiven. Hoedanook, na 6 uur begon de musher die eerst in Camp Morice aankwam zich klaar te maken. Met slechts 14 minuten tussen mij en hem maakte hij zijn eerste fout door inefficient om te gaan, hij verspilde een paar extra uur en zodoende verkleinde het get tussen mij en hem met slechts enkele minuten. Ik vertrok vrij kort na mijn 6 uur rust met een team dat zeer gedreven en gemotiveerd was. Eens op het meer begon het weer echter om te slaan, plots begon het hard te waaien en te sneeuwen, niet veel later was de trail ingeblazen en zag ik nog met moeite mijn leiders… een ‘whiteout!’ 

Maar gelukkig konden mijn leiders het goeie spoor volgen tot in de bossen. Daar was er minder wind, doch zeer guur met al de sneeuw die toen viel. Er was ook enkele minuten voor ons een sneeuwscooter vertrokken om de trail weer wat zichtbaar te maken, wat ook een beetje hielp.

Niet veel later kwam ik de eerste musher tegen. Mijn indruk in Camp Morice bleek de juiste te zijn. Hij had zijn team te hard laten lopen in de eerste 160Km en met slechts 6 uur rust na een 9uur run liepen de batterijen van dat team stilaan leeg. Ik nam de koppositie in die ik later niet meer zou vrijgeven!

Eens de bergpassen over en de laatste 80Km aan ‘lake travel’ begon er toch even wat paniek te ontstaan. De trail was weg, de reflectieve markeringen waren amper zichtbaar en er was zo’n 15Cm driftsneeuw. Bovenal was het donker en waaide het hard. Ik moest iets aan mijn teamstelling doen. Ik verandere mijn leiders naar een leider die zeer sterk is in het enkel leiden (mijn single lead leader van de Canadian Challenge). Hard werkend zwoegde we ons door de storm naar de finishlijn. Echter daar liep het mis. Ik verloor de trail en week af. Echter, de regel zegt wie afwijkt, moet terug keren waar hij afgeweken is of krijgt een tijdspenaltie. Ik wist niet waar ik de trail had verlaten maar wist wel waar ik heen moest gaan. Dus ik nam dan een tijdspenaltie aan en kwam over de finish na ongeveer 24 uur en 30 minuten race tijd. Een stevige run voor 320Km!!
Tot mijn grote verrassing had mijn broer zich opgewerkt naar een tweede plaats en zodoende keerde Akela’s Den naar huis met wederom de twee hoogste plaatsen van de race. 

Het is bij mijn weten nooit gezien dat een team die zich kwalificeerd beide kwalificatie wedstrijden dan ook wint! Wederom een Belgisch succes in het Canadeesche noorden!
Tot de volgende,

Bart De Marie

 

3 maart 2009
Resultaten Belgen op WSA European Championchip in Kandersteg


1ste plaats cat. O :  Joël Reyneirs 
2de plaats cat. B-2 :  Patrick Jansen
4de plaats cat. B-1:  Joël Reyneirs
14de plaats cat. B-1: Torsten Pollenus
9de plaats cat. C-1: Livina Devillers 
23ste plaats cat. C-1: Danny Flere
4de plaats cat. C-2: Denis Deluycker
6de plaats cat. C-2: Gijs Wuyts
6de plaats cat. D-1: Markus Wehner
11de plaats cat.D-1: Werner Doms
12de plaats cat.D-1: Torsten Pollenus
voor de volledige rangschikking klik hier

23 februari 2009
Winner of the 12th Canadian Challenge is Bart de Marie!

Zaterdag 21 feb:
Team #6, Bart de Marie en 9 fantastische honden kwamen in La Ronge om 5u.35 als eerste over de finish.
Zowel Bart als de honden kwamen fit over de eindstreep. De honden stonden mooi te wachten leken niet vermoeid en waren zelfs in staat om nog verder te gaan, en dat na 500 km gelopen te hebben. Dat zegt veel over de manier waarop de honden verzorgd werden tijdens de race.




Ook Tanja kwam als eerste over de finish in de 8 honden klasse (320 km) !!
*Akela’s Den Racing Kennel schrijft geschiedenis in 12 jarig bestaan Canadian Challenge*

Bijdrage door Bart :

Onze eerste kwalificatie wedstrijd, de Canadian Challenge 2009, was een enorm succes. Ik liep de 12 honden 520Km (300 mile qualifier) terwijl mijn schoonzus, Tanja Tabel, het minder ervaren team liep in de 8 honden 320Km.

Na een zenuwslopende week om alles klaar te maken en de honden fit te houden, was het eindelijk zo ver. Op 16 Januari 2009 zijn we richting Prince Albert vertrokken om ons te registreren voor de 2009 Canadian Challenge. De dag nadien in de ochtend, hadden we onze 
vet check. Alle honden werden zorgvuldig nagezien door gespecialiseerde dierenartsen (waaronder de hoofd vet, die reeds Yukon Quest en Iditarod vet jaren achter de rug heeft). Alles bleek tip top in orde te zijn en zodoende, waren we klaar om er tegen aan te gaan.

Op 18 Februari 2009 was het dan zo ver. Om 10 uur in de ochtend kwamen alle mushers samen op Central Avenue Prince Albert voor de grote start van deze race. Alhoewel er maar 6 teams geregistreerd waren in de 12 honden race en 8 teams in de 8 honden race, was de 
competitie zeer sterk. 3 van de 6 12 honden teams hadden al reeds 1 of meerdere Iditarods achter de rug. Locale musher Gerry Walker had reeds deze race in het verleden gewonnen.

Voor mij was het wachten tot 12:08 om te vertrekken. Ik koos ook voor rugnummer 6. Het nummer waarmee mijn broer vorig jaar won. Maar een vlotte start nam de zenuwen meteen weg. De honden hadden er zin in bij temperaturen om en bij de -20°C. Perfect weer dus om te mushen. Het duurde niet lang voor ik de teams voor mij begon in te halen. Vrij snel liep ik in op Laura Daugerau en Rick Larson… daarna Sid Robinson. Gerry Walker met rugnummer 2 wist ik dat ik niet zou inhalen voor het eerste checkpoint. Hij heeft een snel team die in de 
eerste runs gewoon te snel is voor mij. Doch liep ik een verbluffende 2^de tijd met een snelheid over 11mph (zo’n 18km/h over een afstand van meer dan 80 Km). Aangekomen in Anglin Lake Checkpoint rustte ik mijn team ongeveer 4,5 uur om dan mijn eerste push naar de leiding te ondernemen. Een non stop nacht run van 110Km!! Na 30Km kwam ik aan in Elk Ridge checkpoint, daar tekenede ik meteen in en uit na ik de honden een kleine snack gegeven heb om dan weer verder door te gaan naar Weyakwin, 80 Km verder. Maar in die run had ik problemen met mijn hoofdlamp. De batterijen die ik had ingestoken waren per abuus oude batterijen en het duurde niet veel langer of ik liep in het donker. Enkel een klein backup LED koplampje zorgde er voor dat ik de 6 van de 12 honden voor mij nog zag. 
Alhoewel er geen wolken waren, was het pikdonker daar er geen maanlicht was. Het was een grote uitdaging om zo nog 80 Km verder te lopen maar uiteindelijk kwamen we toch aan. De honden waren moe en hadden honger. Ik had een mooie kloof geslaan maar voelde dat de honden een goede rust nodig hadden alvorens verder te gaan… en eerlijk gezegd, ook ik was toe aan wat rust, al was het maar voor 2 uurtjes.

6,5 uur later ben ik dan vertrokken uit Weyakwin. Er lag voor mij 128Km aan wildernistrail met 30 Km verderop een wildernis checkpunt. Ik ben er enkel even gestopt voor stro op te pikken en enkele honden hadden medische aandacht nodig (uiteindelijk bleek alles ok te zijn met hen). Ergens halverwege heb ik me dan aan de kant gezet (60Km van Weyakwin), en de honden laten rusten op stro en hen een lichte maaltijd gegeven. Na een uurtje zaten al mijn taken er op en ben ik bij mijn honden gaan liggen om er enkele uurtjes te rusten. 2 uur nadat ik me aan de kant had gezet kwam Rick Larson mij voorbij gereden, half slapend hief ik mijn hoofd op om te zien wat er gebeurde. Zijn team reed ons gewoon vrolijk voorbij en een welgemeende vriendelijke groet kwam uit de mond van Iditarod finisher Rick Larson. Ik heb me terug neergelegd en viel terug in slaap. Het was té vroeg om nu al alle registers open te trekken en hem te gaan najagen. 

Een uurtje later ben ik dan onder enkele centimeters sneeuw opgestaan om het team klaar te maken. 3 uur rust bleek voldoende te zijn. Ik deed hen al booties aan en vertrok. Het was niet makkelijk om de juiste combinatie leiders te vinden, maar na 15 minuten van proberen vond ik de goede combinatie Kansas/Quincy.

Een uurtje later kwam ik Rick voorbij gestoven. Ook hij was aan het kamperen op de trail… daardoor kwam ik weer in eerste positie te staan. Een positie die ik nooit meer zou opgeven.

De laatste 30 tal Km van de 128Km was op grote meren. En als ik zeg grote meren, dat zijn dan meren waar je de overkant niet van ziet, meren ter grote van belgische provincies, wie weet zelfs groter dan ons Belgisch landje .

Nog steeds alle 12 honden in harnas (als enige van de 12 honden teams), kwamen we aan in La Ronge. Wederom waren de honden moe maar zeker niet uitgeteld. Een goede nachtrust van zo’n 8 uur stond er op het programma.

320Km was al reeds achter de rug, maar nog 200Km te gaan! 200Km van grote meren en kleine eilandjes. We vertrokken bij zonsopgang. Zodoende kon ik beter de trail zien en niet verloren lopen. Een beslissing die later de juiste bleek te zijn. Ik vertrok La Ronge met 
11 honden. Ik liet Quigly achter met een zere schouder. Niets ernstig maar ik wou hem sparen voor de volgende kwalificatie race naar BC. Op het programma wederom een 80Km non stop run en als alles goed zou gaan een 110Km non stop run.

Maar een aangekomen in Grandmothers Bay Checkpoint (80 Km van La Ronge) had ik twee honden die moe begonnen te worden en besliste ik om ze daar voor 2 uurtjes te rusten alvorens door te gaan. Zodoende kon ik ook evalueren wat de anderen deden. Ik vernam ook daar dat enkele mushers in La Ronge hun rust hadden ingekort om achter mij aan te komen. Enkel 40 minuten achter mij. Maar in Sucker River Checkpoint (een checkpoint waar ik niet gestopt ben maar gewoon in en uit) had ik al reeds bijna een half uur alweer gewonnen op hen. Daardoor had ik mijn leiderspositie alweer verstevigd met enkele uren. Na 2 uur hoorde ik dat er teams onderweg waren dus besloot ik om de laatste 30Km aan te vangen van de 110Km. Omdaar mijn verplichte 5 uur rust aan te vangen in Stanley Mission.

Toen ik Grandmothers Bay checkpoint verliet wou Kansas niet meer leiden en wou Oslo niet meer lopen. Met het dilema dat mushers me misschien weer op de hielen zaten en dat ze zouden te weten komen dat ik problemen had, besloot ik om Quincy single lead te lopen en 
Oslo in de slee te steken en niet meer te lopen. Een klein psygologisch zetje om de anderen te demotiveren, want ik liep om dat moment nog altijd 11 honden. Een zet dat weer zijn vruchten had afgeworpen. Aangekomen in Stanley Mission, begon ik aan mijn verplichte 5 uur rust (zoals elke musher moest doen). Maar de uren verstreken zonder enig woord van de andere. Met andere woorden, ik had weer uren genomen op de mushers achter mij en kon zo langer rusten dan ik verplicht was. Een rust die alle honden ten goede zou komen om de 
laatste 80Km van de race af te werken.

Na 6,5 uur rust besloot ik om door te gaan, nog steeds 2 uur voorsprong op de eerst volgende. Een voorsprong die ik aan de finish weer zou uitgebouwd hebben tot een 3 tal uren.

De rest van het verhaal weten we allemaal. Ik kwam aan om 5.30 in de ochtend. 9 supperhonden en een brede glimlach. Mijn eerste kwalificatie wedstrijd was meteen een feit en dan ook nog winnen was een prestatie op zich. Quincy, mijn single leader, liep 
voor mij 250Km non stop in lead, de laatste 110Km zelfs single lead. Een prestatie die ik niet van hem verwachtte, maar zo zie je maar hoe sterk sommigen zijn mentaal en fysiek.

We staan klaar om de Caledonia Classic (Fort St James, BC) aan te vatten, de laatste en de kortste van de 2 kwalificatie wedstrijden. Wederom hebben we een plannetje in het achterhoofd om deze te winnen… Maar prioriteit gaat naar het welzijn van onze atleten 
en het finishen van de race voor Yukon Quest 2010!

Tot de volgende,

Bart De Marie

11 februari 2009
Guy Marinus Europees kampioen in D2-2
Trans Thüringia 7-10 feb 2009

Afgelopen weekend heeft Guy Marinus de eerste plaats behaald op het Europees kampioenschap Distance in Neustadt am Rennsteig in Duitsland.
Nadat de derde manche van het EK Distance afgelast werd vanwegen een door slecht weer veroorzakt gevaarlijke trail heeft Guy Marinus zijn  gouden medaille enkele uren eerder mogen ontvangen. Zijn afstand na twee dagen tegenover zijn twee tegenstanders was toen al geweldig.

Na Gery Pollenus en Markus Wehner heeft MBEL dit seizoen nu al zijn derde Europees Kampioen!